دسته بندی ها

تبریز 2018

حمایت از شرکت های دانش بنیان

پیمانی برای تسهیل تجارت

منتشر شده : یکشنبه,۱۴ شهریور ۱۳۹۵ تعداد بازدیدها : ۲۷۶

اهمیت تجارت فرامرزی، کشورهای مختلف دنیا را به استفاده از ابزارهای متعددی برای پرداخت‌های خارجی خود واداشته است. از پیمان‌های پولی دوجانبه یا چندجانبه می‌توان به عنوان یکی از راهکارهای موثر برای تحقق این هدف یاد کرد. در پیمان‌های پولی دوجانبه به جای استفاده از یک پول واسط دو پول محلی در نظر گرفته می‌شود.


گفته می‌شود هدف از پیمان پولی دوجانبه، حذف دلار و یورو از تجارت نیست بلکه تنوع‌بخشی و تقویت ارزهای محلی در تجارت فرامرزی مهم‌ترین دستاورد این پیمان‌ها است. هماهنگی ابزارهای حاکمیتی با جزییات این پیمان‌ها یکی از مهم‌ترین زیرساخت‌های الحاق ایران به پیمان‌های دوجانبه است. علاوه‌بر این همسان بودن تراز تجاری کشورهای طرف قرارداد نیز به‌عنوان یکی از ضرورت‌های ورود به این پیمان‌ها است. پیمان‌های پولی دوجانبه مانند هر اقدام دیگری ملاحظاتی دارند که باید مورد توجه قرار گیرد. ۴ مولفه اصلی باید در پیمان‌های پولی مورد توافق قرار گیرد، در غیراین‌صورت امکان موفقیت این پیمان‌ها به حداقل خواهد رسید. سقف مقداری به‌عنوان نخستین مولفه، بیانگر تجارت متعادل با کشور طرف قرارداد است. برای مدیریت ریسک این پیمان، می‌توان از برابری پول‌های ملی با SDR یا یک دارایی ثابت (مانند طلا و نفت خام) استفاده کرد. یکی از نکات مهم در اجرای پیمان‌های پولی، رعایت حوزه عمل این پیمان‌هاست. به‌طور کلی درآمدهای نفتی در دو حوزه ذخیره ارزی و تسویه جاری مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از پیمان‌های پولی برای ذخیره ارزی چندان توصیه نمی‌شود چراکه با کاهش ارزش پول‌های ملی، قدرت خرید آن کاهش می‌یابد؛ قرار نیست پیمان‌های پولی، ذخایر ارزی بانک مرکزی را دچار تغییر و نوسان کند. پیمان پولی دوجانبه تنها باید برای تسویه‌های مرتبط با تجارت فرامرزی استفاده شود. برای پیمان‌های پولی دوجانبه نیازی نیست از بازه زمانی طولانی مدت استفاده شود حتی می‌توانیم این پیمان‌ها را برای یک ماه منعقد کنیم. چنانچه معیار انتخاب کشور برای امضای پیمان پولی را سقف بیشتر برای تسویه دوجانبه قرار دهیم، به ترتیب ۸ کشور چین، هند، کره‌جنوبی، ترکیه، امارات متحده عربی، تایوان، پاکستان و روسیه می‌توانند به‌عنوان گزینه‌هایی برای قراردادهای دوجانبه ایران به شمار روند. اگر با این ۸ کشور پیمان پولی دوجانبه امضا شود، این امکان وجود خواهد داشت که بیش از ۵۵درصد واردات به‌صورت دوجانبه تسویه شود و نیازی به ارزهای واسط نباشد. اما اگر معیار انتخاب را همگرایی سیاسی قرار دهیم، روسیه دارای اولویت بیشتری خواهد بود. ایران با چین با سقف مقداری معادل ۹میلیارد دلار، هند با سقف مقداری معادل ۴میلیارد دلار، کره‌جنوبی با سقف مقداری معادل ۴میلیارد دلار، ترکیه با سقف مقداری معادل ۴میلیارد دلار، امارات متحده عربی با سقف مقداری معادل ۴میلیارد دلار، تایوان با سقف مقداری معادل ۷۰۰میلیون دلار، پاکستان با سقف مقداری معادل ۳۰۰میلیون دلار و روسیه با سقف مقداری معادل ۳۰۰میلیون دلار در سال ۱۳۹۲ مبادلات تجاری داشته است. در نهایت برای عملکرد بهتر پیمان‌های دوجانبه پولی، این پیمان‌ها می‌تواند بین دو یا چند کمپانی بزرگ دو کشور منعقد شود. با توجه به اینکه یکی از مشکلات عمده برای بستن این پیمان‌ها، حاکمیت است، این شرکت‌ها می‌توانند جدا از سیستم‌های حاکمیتی وارد عقد این پیمان‌های دوجانبه شوند. کما اینکه هم‌اکنون نیز برخی از تاجران ایرانی نسبت به انجام این کار به طور غیررسمی اقدام کرده‌اند. آنچه مهم است این است که این پیمان‌ها راهی برای تسهیل تجارت هستند.

مأخذ: smtnews.ir

تگ ها : اطلاعیه های ایران اکسپورتال

تمامی حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به توسعه تجارت الکترونیک آرسین ایرانیان می باشد . سال 1395